Mazlumların Sesini Duyan Var mı?

128. Sayı İnsan

ARİF EMRE GÜNDÜZ

Bir zaman, ziyâde rikkatimden ve fazla şefkatimden ve acımak duygusundan, zîhayatların, husûsan onlardan zîşuûrların ve bilhassa insanların ve bilhassa mazlumların ve musibete giriftâr olanların hâlleri, benim çok ziyâde rikkatime ve şefkatime ve kalbime dokunuyordu. Kalben diyordum: “Bu âciz ve zayıf bîçârelerin derdlerini, âlemde hükmeden bu yeknesak kanunlar dinlemedikleri gibi, istîlâcı ve sağır olan unsurlar ve hâdiseler dahi işitmezler. Bunların bu perişan hâllerine merhamet eden ve hususî işlerine müdâhale eden yok mu?” diye rûhum çok derinden feryâd ediyordu. “Hem o çok güzel memlûklerin ve o çok kıymetdâr malların ve o çok müştâk ve minnetdâr dostların işlerine bakacak ve onlara sahâbet edip himâye edecek bir mâlikleri, bir sâhibleri ve bir hakîkî dostları yok mu?” diye kalbim bütün kuvvetiyle bağırıyordu.

Yazının devamı abonelere özeldir. Abone olunuz veya giriş yapınız.
Online Abonelik
Abone Girişi
Basılı Abonelik ve Dergiler

Şifrenizi mi unuttunuz?