Ferman padişahındır

34. Sayı

İdam sehpasına doğru ağır adımlarla ilerliyordu. Hakkında verilen ölüm fermanı kat’iydi, suçu sabitti ve cezasını çekmesi kaçınılmazdı, infaz edilecekti. Onun fermanı cihan padişahının elinde dürülüydü. Suçlu, bir fermana bir de padişaha bakıyor, gözleriyle aman diliyordu. Bir anda hiç kimsenin tahmin etmediği bir şey vuku buldu, padişah ölüm fermanını yırtıyordu. Bu nasıl bir şeydi, akıl sır ermiyordu. Lakin bu padişahtı, hikmetinden sual olunmazdı. Ondan büyüğü yoktu ki ona sual edilsin, onun kadar merhametli yoktu ki Ondan çok o suçluya merhamet etsin.

Yazının devamı abonelere özeldir. Abone olunuz veya giriş yapınız.
Online Abonelik
Abone Girişi
Basılı Abonelik ve Dergiler

Şifrenizi mi unuttunuz?