BİLMEMEK CEHÂLETMİŞ

122. Sayı Şiir

BİLMEMEK CEHÂLETMİŞ

Birkaç günlük fânîyi, mülk-i bâkî sanmıştım
Bilhassa genç yaşlarda sâfdilâne kanmıştım
Azıcık yaşlanınca hayâttan usanmıştım

Zîrâ haddinden fazla yaktı firâk elemi
Bulamamıştım kalbe aradığım merhemi

Kendimle birlikte her nesne kalsın berhayât
Yanaşmasın kat’iyyen bize ecel ve memât
Fakat öyle değilmiş Rabbin murâdı, heyhât

Her canlıda ederdim ebediyet tevehhüm
İsterdim ki onlara aslâ gelmesin ölüm

Güneşin tulû’ ânı pek çok sevindirirdi
Gurûb vaktinde ise gam, keder indirirdi
Kâh yerin a’mâkına, kâh göğe bindirirdi

Hayâlen dolaşırdım sınırsız bir fezâyı
Bu yüzden çekti nefsim lüzumsuz çok ezâyı

Hizmete koşuyordum karınca kararınca
Duyurdum emir ve nehy tâkatim mikdârınca
Lâkin, unutmuştum ki fil değilim; karınca

Ey Vâmık! Hakîkati bilmemek cehâletmiş
Şer’î çizgiden çıkmak tamâmen dalâletmiş

24 Ekim 2006, İstanbul
Cavid SARAÇOĞLU

escort izmit , escort samsun , escort eryaman , escort eskisehir ,