El-Hüccetü’z-Zehra

121. Sayı Risale-i Nur

Risalenin ismi: 15. Şua, el-Hüccetü’z-Zehra
Telif tarihi: 1949
Telif yeri: Afyon Hapishanesi
Dili: Türkçe
Konusu: Tevhidle ilgili hadis-i şerifin tefsiri, Fatiha Suresinin tevhid açısından tefsiri, Hz. Muhammed’in (sav) peygamberlik delilleri, ilm-i ilahinin delilleri, ilahi iradenin delilleri, ilahi kudretin delilleri, Tahiyyat duasının tevhid açısından tefsiri
Risalenin Müellife Göre Değeri: 56 sayfalık görünürde küçük hakikatte çok büyük, çok kuvvetli ve çok geniş bir risaledir. Üstadın tefekkür hayatının hem Risale-i Nurun tahkikinin ilme’l-yakin ve ayne’l-yakin birlikteliğinden çıkan iman ve Kur’an dersidir.
Metodu: Naklî deliller, otoriter şahsiyetleri delil gösterme, Müşahede-i âlem ile istidlal, temsil, istifhâm-ı inkârî, psikolojik deliller, tecrübe, tarihi gerçeklikler, kıyas, burhan-ı limmî, burhan-ı innî, mucize, ahlak, icma, kozmolojik delil, intizam delili, hikmet delili, inayet delili, yaratılış delili, mantık ilmi delilleri

ÖZET
Birinci işaret: Bu işarette Cenabı Hakkın rububiyetini, ulûhiyetini ve küllî ihsanlarını tanıttırmakla ve onlara kullukla karşılık veren Hz. Muhammed’in (sav) kâinatta güneşin lüzumu gibi lazım olduğu anlatılmaktadır.
Hz. Muhammed’in (sav) peygamberliğine ve insanlığın övüncü olduğuna bu kâinat, Müslümanlar ve ümmetin elde ettiği tüm güzelliklerinin bir mislinin onun amel defterine yazılması peygamberliğine bir delildir.
İkinci işaret: Bu işarette Hz. Muhammed’in (sav) peygamberliğini on bir farklı yönden ispat eden deliller ele alınmaktadır. Bunlar onun:
– Okuma-yazma bilmemesi
– Tecrübesiz ve bir anda herkesi hayrette bırakan bir din ile ortaya çıkması
– Söz, fiil ve hallerinden ortaya çıkan İslamiyet’in insanların akıl, ruh ve nefislerini her vakit terbiye etmesi
– Getirdiği şeriatın Müslümanları âdil olarak idare etmesi
– İman ve itikadı
– Ubudiyeti
– Duaları
– Allah’a yakarışları
– İnsanları dine davet etmesindeki sağlam ve metin duruşu
– Tüm insanları davet etmesi peygamberliğini ispat ettiğini göstermektedir.
Üçüncü İşaret: Bu işarette onun peygamberliğini ispat eden üç farklı delil anlatılmaktadır.
– Hz. Muhammed’in (sav) beş parmağından suyun akması, ayın ikiye yarılması, attığı bir avuç toprakla düşman ordusunun dağılması gibi hissî mucizeleri
– Dost ve düşmanın ittifakıyla en yüksek ahlaka sahip olması
– Onun en yüksek kemalatta olması peygamberliğini gösteren delillerdir.
Dördüncü İşaret: Bu işarette onun peygamberliğinin farklı bir delili anlatılmaktadır. Bu delil de:
– Kur’an-ı Kerim’in sayısız hakikatleri ve delilleri onun peygamber olduğunu ispat etmektedir.
Beşinci İşaret: Onun harika olan münacatı peygamberliğine bir delildir. Onlardan birisi Cevşen münacatı ki
– Marifetullahta ileri giden tüm ariflerin ona bu konuda yetişememesi
– Cenabı Hakkın yüce isimlerini kapsaması
– Bir yönüyle Kur’an-ı Kerim’den alınan bir münacat olması onun peygamberliğini göstermektedir.
– Altıncı İşaret: Hz. Muhammed’den (sav) önce gelen peygamberlerin onu müjdelemesi ve peygamberliğinden önce gerçekleşen harikulade haller onun peygamberliğini gösteren bir delildir.
– Yedinci İşaret: Risale-i Nurun onun peygamberliğini gösteren yüzlerce delili sunması onun peygamberliğini ispat eden diğer bir delildir.
– Sekizinci İşaret: Hz. Muhammed’in (sav) kendisinden sonra olacağını haber verdiği olayların gerçekleşmesi onun peygamberliğini gösteren başka bir delildir.
– Dokuzuncu İşaret: Onun mübarek âli ve o soydan gelen büyük evliyaların ittifak, keşf ve müşahede ile kesin bir itikatla onun peygamberliğini ifade etmelerinden ibaret olan bir diğer delildir.
– Onuncu İşaret: Hz. Muhammed’in (sav) her halini araştırarak bilen ve kabilelerine muhalefet ederek iman eden sahabe topluluğunun şehadeti onun peygamberliğinin bir delilidir.
– On Birinci İşaret: Asfiya ve Sıddıklardan olan tüm müçtehitler, âlimler, imamlar, İbn Sinalar, İbn Rüşdlerin onun peygamberliğine olan şehadeti peygamberliğini ispat eden başka bir delildir.
– On İkinci İşaret: Ümmetin bir kısmını manevi irşatlarıyla istikamette tutan ve en derin tahkik ehli olan aktapların onun peygamberliğine olan şehadeti farklı bir delildir.
– On Üçüncü İşaret: Hz. Muhammed’den (sav) önce yaşamış olan başta peygamberler olmak üzere kâhinlerin, âriflerin, hâtiflerin ittifak ederek onun peygamberliğini haber vermeleri onun peygamber olduğunu gösteren bir delildir.
– On Dördüncü İşaret: Kâinatın yaratılış gayesini bildirmek, varlığın anlamını ve değerini, her şeyin nereden geldiğini, dünyadaki işini ve nereye gideceğini, âlem ve içinde bulunan varlığın manasını, hikmetlerini bildirecek bir mürşide duyulan ihtiyaç onun peygamberliğini gösteren kozmolojik bir delildir.
– On Beşinci İşaret: Yüce Allah’ın onun peygamberliğine olan şehadetidir. Yani Kur’an-ı Kerim’i ona vahiy etmesi, mucizeler vermesi, onu himaye etmesi ve tehlikelerden koruması, onu muvaffak etmesi, dinini devam ettirmesi, İslamiyet’i yayması, onu bütün varlıklardan üstün kılması, en yüksek bir şahsiyeti ona vermesi, insanlığın beşte birini ona ümmet yapması onun peygamber olduğunu gösteren büyük bir delildir.

ARALIK SAYIMIZ
Bu Sayıyı Satın Al

escort izmit , escort samsun , escort eryaman , escort eskisehir ,